KOTHERE
f. sh.
- Pjesa e sipërme dhe e thatë e bukës, kore, krodhë; copë buke e thatë; kafshatë buke. Për një kothere bukë. Ha kothere. Është rritur me kothere.
- fig. thjeshtligj. Njeri koprrac, njeri dorështrënguar. S`të jep gjë, kotherja!
Shprehje
- E bëri kothere (copë, thërrime, copë e çikë, copë e kothere, copë e thërrime, copë e grimë) shih te BËJ.