KYÇUR
Imb.
- I mbyllur me kyç. Derë e kyçur. Dollap i kyçur. Arkë e kyçur.
- fig. I mbyllur, që nuk i hapet tjetrit kollaj; i ndrydhur; i heshtur (për njerëzit). Djalë i kyçur.
Shprehje
- E ka gojën të kyçur (të mbërthyer) shih te MBËRTHYER (i, e).
IIndajf.
- Mbyllur me kyç. E mban derën kyçur. Dyqani rrinte kyçur. E mbante gojën kyçur.