LE

pj.

Përdoret para foljeve, kur japim një urdhër a një udhëzim në mënyrë të zbutur ose kur shprehim një kërkesë e një grishje si nxitje, si lejim, si pëlqim, si miratim etj.; përdoret kur duam të ripohojmë diçka, kur duam të mos e zëmë në gojë diçka etj.; lëre: le të nisen!; le të hidhemi në një çështje tjetër!; le, ç'ka për të vajtur më vonë!; le që... përdoret kur flasim për diçka që ndodh ose jo, pavarësisht nga dëshira e ndokujt; le (që)..., por as... jo vetëm (që)..., por as...; le që (se)..., por edhe... jo vetëm (që)..., por edhe...; pa le përdoret për të përforcuar një ndjenjë a një dëshirë të folësit, mosbesimin, qesëndinë a përçmimin e tij, për të treguar se ajo që thuhet, quhet e tepërt, s'mund të vërtetohet ose është e vështirë të ndodhë etj.