LINDOR
Im. sh.
- Banori i pjesës lindore të një vendi; banor i vendeve të Lindjes.
IImb.
- Që lidhet me vendlindjen, i lindjes: vendi lindor vendlindja.
- Gjinor3: organet lindore.
- Që gjendet në lindje, i lindjes; që është në lindje të diçkaje a që lidhet me vendet në lindje; që vjen nga lindja: pjesa (ana) lindore; Shqipëria lindore; erë lindore; gjatësi gjeografike lindore (gjeogr.) largësia e një vendi nga ana e lindjes së mesditësit të Grinuiçit.