MARRË
mb.
- Edhe si em. i çmendur; prej të çmenduri; kokëkrisur: trim i marrë trim kokëkrisur; ka të marrë dhe të urtë (fj. u.); / fig. i tërbuar: erë e marrë. 1 marrë,-t (të) as. marrje: kanë të dhënë e të marrë.
Shprehje
- Merre ta marrim thuhet kur veprojmë si të na vijë ose si të mundim; merr e s'jep është koprrac.