MËNDAFSHTËMËNDESHËMËNDARAKm. sh.Qengj a kec, që mëndet te një dele ose dhi tjetër, sepse i ka ngordhur e ëma ose kjo nuk ka qumësht. I ndau mëndarakët.Fëmijë që rritet me gjirin e një gruaje tjetër. U rrit mëndarak ai fëmijë.