MESAP
Im. kryes. sh. hist.
- Pjesëtar i një popullsie të vjetër, me prejardhje nga ilirët, të shpërngulur në Italinë Jugore para erës së re.
IImb. hist.
- Që ka të bëjë me mesapët, që u përket mesapëve, i mesapëve; që është krijuar nga mesapët. Gjuha mesape. Mbishkrime mesape.