NËMUR
mb.
- Që ka mbi vete një nëmë, që është nëmur; i mallkuar. Armiqtë e nëmur. Shtëpi e nëmur.
- I shkretë, i mjerë, i gjorë. E nëmura plakë. I nëmuri baba.
- përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. U larguan të nëmurit. Ç'pati, i nëmuri, që vdiq? Ç'e gjeti, të nëmurën!