PËRCËLLAK
Im. sh.
- Zjarr me flakë të madhe, përcëllimë.
- Kulaç i pjekur në hi të nxehtë a në zjarr.
IIm. sh. bot.
- Barishte e lartë, me kërcell të fortë e të degëzuar dhe me gjethe të vogla e të mprehta, të cilat kërcasin kur digjen.
IIImb.
- Edhe si em. i thatë e me fytyrë të imët: fëmijë përcëllak.