PËRCËLLAK II
m. sh.
- Bimë barishtore rreth një metër e lartë, me kërcell të fortë, të drejtë e të degëzuar sipër, gjethet e së cilës janë të vogla e të mprehta si ato të mërsinës dhe kërcasin kur digjen në zjarr; përce. Kërcet si përcëllaku në zjarr.
Fjalor i gjuhës shqipe