PEZUL
m. sh. kryes. bised.
- Pragu i dritares a i oxhakut: u mbështet në pezul.
- Sofat jashtë portës së shtëpisë; ana e sipërme e një muri: ulur në pezul.
- Grumbull; stivë; pirg.
Shprehje
- Mbeti pezul nuk luan nga vendi; rri në një vend (shtrirë ose ulur) e nuk lëviz.