Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    PRAPË

    If. sh.
    1. Ana e prapme e diçkaje; kund. e mbara. E prapa e qilimit. E prapa e thikës tuni.
    2. Veprim i dëmshëm, sjellje e keqe, prapësi; kund. e mbara. E mbara dhe e prapa. Ka bërë shumë të prapa.
    3. Fatkeqësi, mbrapshti; kund. e mbara. T’u largoftë e prapa! ur. Mos iu ndaftë e prapa! mallk.
    IImb.
    1. bised. I prapmë; kund. i mbarë, i përparmë. Ana e prapë e stofit (e këmishës).
    2. Që bën prapësira, që nuk rri urtë, që nuk lë dy gurë bashkë; që zihet me të tjerët, që nuk ka sjellje të mirë; që shkon keq me njerëzi; i vrazhdë, i ashpër, i egër (për njerëzit); kund. i mbarë. Fëmijë i prapë. Djalë (njeri) i prapë. Ishte njeri i prapë.
    3. I pashtruar, i egër (për kafshët). Mushkë e prapë. Kalë i prapë. Lopë e prapë.
    4. I thyer, i egër (për një vend). Vendi prapë. Rrugë e prapë.
    5. I furishëm, i fortë; i ashpër, i egër; i keq. Erë e prapë. Mot i prapë.
    6. Shumë i zoti dhe i shkathët; i papërmbajtur. Gjahtar i prapë. Trim i prapë.
    7. Jo dashamirës, i ashpër, i vrazhdë, i egër (për qëndrimin, sjelljen etj. të dikujt). Sjellje e prapë. Fjalë të prapa.

      Shprehje

      • E ka këmbën të prapë sjell fatkeqësi (sipas besëtytnive).