PRITË
If. sh.
- Ledh prej dheu, prej guri etj. që ngrihet në shtratin e një lumi a të një rrjedhe tjetër për të ndaluar vërshimin e ujit; sfrat; pendë.
- PresëI 2.
- spec. Send a pajisje që pengon kalimin e diçkaje: pritë ere; prita e avujve.
- fig. Pengesë: i vuri pritë (diçkaje) e pengoi.
IIf. sh.
- Vend i fshehtë ku rri dikush në pritje për të qëlluar dikë ose një kafshë a një shpend; grupi i njerëzve që përgjojnë në këtë vend: i zuri (i bëri) pritë; ra në pritë.