QAFËTHYER
mb.
- Që e mban kokën të varur a mënjanë sikur i është këputur qafa, qafëkëputur. Rosë qafëthyer.
- si em., si mallk. Ai që e theftë qafën dhe mos e pafshim me kurrë, ai që e gjettë vdekja ose një e keqe e madhe; qafëkëputuri. Erdhi, qafëthyeri! Kur do të shporret, qafëthyeri!