RRUMADUC
mb. bised.
- Që është me shtat shumë të shkurtër, të shëndoshë e të mbledhur si lëmsh; rrondokop; shkurtabiq. Burrë rrumaduc.
- Që është e ulët dhe e mbledhur (për një shtëpi përdhese). Shtëpi rrumaduce.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.
Fjalor i gjuhës shqipe