RRUMBULLAK
Imb.
- shih RRUMBULLAKËT (i,e). Top rrumbullak. Dardhë rrumbullake. Shesh rrumbullak. Ndërtesë rrumbullake. Numër rrumbullak.
- Që është i mbushur e i plotë; që e ka trupin të mbushur e të ngjeshur; buç. Me fytyrë (me faqe) rrumbullake. Fëmijë rrumbullak. Vajzë rrumbullake.
- Përd. em. sipas kuptimit 2 të mbiemrit. Erdhën rrumbullakët. U martua me një rrumbullake.
Shprehje
- Fjalë rrumbullake fjalë që nuk zënë vend.
IIndajf.
- Në trajtë të rrumbullakët, si lëmsh. E bëri rrumbullak. E përkuli rrumbullak.
- Në një vijë të mbyllur si rreth; rrotull. Sillem rrumbullak.
- Plot, as më shumë, as më pak. Mbushi rrumbullak njëzet vjet. Ishim rrumbullak dyzet vetë. I dhashë një mijë lekë rrumbullak. E bëri hesapin rrumbullak.
- fig. Copë, çiltas, pa u druajtur, troç. Flet rrumbullak. Ia thashë (ia tregova) rrumbullak.