SHËMBËLLESË

f. sh.

Shëmbëllim. Shëmbëllesë e habitshme (ndërmjet dy gjërave, ndërmjet dy njerëzve).
Shëmbëlltyrë; përngjasim. Shëmbëllesë e gjallë e dikujt (e diçkaje). E bëri sipas shëmbëllesës së diçkaje tjetër.
Figura e dikujt e paraqitur në një vizatim a në një pikturë. Shëmbëllesa e një vajze.
vjet. Shembull; model. Vlen për (si) shëmbëllesë. Tha një shëmbëllesë.