Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    SHËTITËS

    mb.
    1. Që e bën punën e vet duke kaluar nga një vend në një tjetër. Teatër (cirk) shëtitës. Trupë shëtitëse. Shitës shëtitës. Tregtar shëtitës. vjet. Brigadë artizanati shëtitëse. Bibliotekë (ekspozitë) shëtitëse. Ambasador shëtitës. dipl.
    2. si em. ~,I m. sh. ~, ~IT. Ai që shëtit, ai që ka dalë për shëtitje. Shëtitësit ishin shpërndarë.