SHKUL II
m. sh.
- Shkulm. Shkul gjaku. I shkonin lotët shkul. Këndonte me shkul të zemrës.
- përd. mb. Shumë i ngrohtë, i nxehtë, i valë. Uji ishte shkul. E përvëloi me ujë shkul. E kishte trupin shkul.
- përd. ndajf. Shumë ngrohtë. Kjo pallto të mban shkul.
- përd. ndajf. Duke hedhur valë, me valë (për ujin kur valon). Hiqe ujin se valoi shkul.