SHKULARAK
mb.
- Që është fare pa njeri, i panjeri. Mbeti shkularak.
- Që është shpërngulur nga fshati i tij dhe ka shkuar të banojë në një vend tjetër, ku nuk njeh asnjeri ose e ndien veten si të huaj. Pleq e fëmijë shkularakë.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.