SHTUF
m.
- Edhe si mb. 1. min. gur i lehtë, me pore e i thërrmueshëm, i përftuar nga ngrirja e grimcave të hirit me pluhurin vullkanik, që përdoret në ndërtim etj.: damar (pllakë) shtufi; gur shtufi. 2. shkëmb i butë ranor e i thërrmueshëm, që përdoret në ndërtim në vend të rërës: shtuf ranor (gëlqeror); vend shtuf. 3. ashti i krahut; sup.