SHUPRAG
m. sh.
- Pragshuar, derëmbyllur (edhe mallk.). Ishte shuprag i shkreti.
- keq. Njeri që s'kujdeset fare për familjen e për shtëpinë; njeri i pazoti në punë, i humbur.
- Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. SHUR m. shih ZHUR,~I.
Fjalor i gjuhës shqipe