SPECIAL
mb.
- Që dallohet për diçka të jashtëzakonshme, i veçantë; kund. i zakonshëm. Në kushte speciale.
- Që është i caktuar a që bëhet posaçërisht për dikë a për diçka, i posaçëm; kund. i zakonshëm. Repart special. Makinë (enë) speciale. I dërguar (korrespondent) special.
- Që lidhet me një degë të veçantë e të ngushtë të shkencës a të teknikës; kund. i përgjithshëm. Term special. Lëndë speciale. Studime speciale.
- Që është i një cilësie të veçantë, më të lartë se të tjerët; që bën punë të një cilësie të veçantë a nxjerr nga duart sende me cilësi më të lartë se të tjerët. Duhan special. Rrobaqepësi speciale.