SQETULL
f. sh.
- Pjesë e thelluar rrëzë krahut, ku ky bashkohet me supin, në anën e poshtme. Sqetulla e majtë (e djathti). Me libra (fletore) nën sqetull. E kapi për sqetullash.
- Vend si gropë rrëzë një mali, në një shkëmb etj. Sqetull mali (shkëmbi).
- bot. Vend i thelluar aty ku nis të ndahet gjethja nga dega ose një degë nga trupi i pemës. Sqetulla e gjethes.
- fig. Mbrojtje, përkrahje, zakonisht me anësi. E mori (e ka marrë, e ka futur) nën sqetull. I rri nën sqetull.