Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    TABAN

    m. sh.
    1. Shputa e këmbës; pjesa e këpucës ku mbështetet shputa e këmbës; shuall që i vihet këpucës nga poshtë.
    2. Shtresa e fortë e dheut nën pjesën e shkrifët e të butë; truall.
    3. Sheshi i kokës: i ra në taban të kokës.
    4. fig. Truall mbi të cilin lind, krijohet a ngrihet diçka, mbështetje e fortë: tabani kombëtar; njeri me taban njeri me karakter të fortë.

      Shprehje

      • Më luajti tabani (kapaku
      • ) i kokës; i nxori tabanin (diçkaje) i shkoi deri në fund, e zbuloi me themel; e mori a e hëngri krejt diçka, e mbaroi; i shkoi (iu fut) në taban (diçkaje) e shqyrtoi thellë diçka.