THUPËR
f. sh.
- Shkop i hollë dhe i përkulshëm, zakonisht i prerë, nga dega e një peme a nga një shkurre. Thupër e hollë. Thupër thane (shelgu, shkoze). Thupër me majë. Gardh me thupra. I ra me thupër. Dridhej si thupra në ujë kishte shumë frikë, dridhej nga frika.
- Shufër e gjatë dhe e hollë prej metali, prej qelqi etj.; shufra, me të cilën pastrohet tyta e pushkës. Thupër e qelqtë. Thupër e hekurt.
- Harku i violinës.