TOPÇE
mb. bised.
- I mbushur në fytyrë e në trup, i shëndoshë, topolak, rrumbullak; buçko. Fëmij ëtopçe. E kishte vajzën topçe.
- Që i ka petlat të mbledhura si top (për lulet). Lule topçe.
- si ndajf. Shumë mirë, si top (për shëndetin). Si je? - Topçe.
Fjalor i gjuhës shqipe