TOPÇI
m. sh. usht.
- Ushtar që shtinte me top, numëror topi; artiljer. Topçi i vjetër. Shërbente si topçi. TOPGROPTHI ndajf. Luaj topgropthi luaj një lojë ku marrin pjesë zakonisht dhjetë fëmijë; të cilët mundohen ta hedhin topin në njërën nga gropat e vogla të hapura në vijë të drejtë një për çdo lojtar; doçash.