TURRË
f. sh.
- Grumbull drush të vëna me rregull njëra mbi tjetrën, stivë; grumbull sendesh të një lloji; torkë: turrë kashte disa duaj kashte të lidhur së bashku; e bëri fillin turrë; / tufë, grup: ka një turrë fëmijë.
- Topth me bukë të përsheshur, me djathë e me gjalpë, që e marrin fëmijët në dorë; topth buke që e bëjnë për t'ua futur shpendëve në gojë: e ushqeu me turra buke.
- Shami a peshqir i përdredhur dhe i lidhur nga një anë, që përdoret për të goditur në disa lodra (kapuçash, filxhanash, unazash); loja që bëhet me këtë shami a peshqir.
Shprehje
- Është bërë turrë është mbledhur grusht; nuk dëgjon nga veshët, është shurdhuar.