ZBATHARAK
m. sh.
- Ai që ecën zbathur, këmbëzbathuri.
- Njeri shumë i varfër, njeri i këputur (më përpara përdorej edhe me përbuzje nga shtresat e pasura për njerëzit e varfër). U ngritën zbatharakët.
- Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit.
Fjalor i gjuhës shqipe