GJËMËMADH I
mb.
- Që sjell a shkakton një fatkeqësi të madhe; që ndjell fatkeqësi a gjëmë. Rrebesh gjëmëmadh. Vdekje gjëmëmadhe. Humbje gjëmëmadhe. Fjalë gjëmëmadhe.
- Që i ka rënë një fatkeqësi e rëndë; që ka vuajtur shumë, fatkeq; si mallk. që i rëntë një gjëmë.
- Përd. em. sipas kuptimit 2 të mbiemrit.