Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    MANGËT

    Imb.
    1. Që ka më pak se sa duhet, që nuk është i plotë, që ka mungesa (në sasi, në peshë, në vëllim etj.). Sasi (shumë) e mangët. Peshë e mangët. Ushqime të mangëta.
    2. Që nuk është i kënaqshëm, që nuk është ashtu si duhet e sa duhet, i pamjaftueshëm; që ka të meta. Shpjegim (përkufizim) i mangët. Ndihmë e mangët. Përgjigje e mangët. Njihet në mënyrë të mangët.
    3. bised. Që është me të meta fizike ose mendore. Njeri i mangët. I mangët nga trutë.
    IIndajf.
    1. Më pak sesa duhet, me mungesë (në sasi, në peshë, në vëllim etj.); në mënyrë jo të plotë, jo tamam. E la mangët punën nuk e mbaroi krejt. Peshonte mangët. Ia dha mangët mallin. Dolën mangët njëqind lekë dolën njëqind lekë më pak nga ç'duhej të ishin.
    2. Në mënyrë jo të kënaqshme, në mënyrë të pamjaftueshme, jo ashtu si duhet e sa duhet; me të meta. E shpjegoi (u përgjigj) mangët.

      Shprehje

      • Jam mangët për diçka kam nevojë për diçka; më mungon diçka. Ka një dërrasë (ca dërrasa, një hatull) mangët mospërf. shin te DËRRAS/Ë,~A. Ka një vidhë (burgji) mangët mospërf. shih te VIDH/Ë, ~A. S'i lë gjë mangët (metë) dikujt a diçkaje nuk qëndron aspak më poshtë se dikush a diçka tjetër, s'i mungon asgjë në krahasim me të; i ngjan shumë. Nuk ta lë mangët (metë) për nesër shih te LË.