Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    RËNË

    If. sh.
    1. Goditje; tingulli që del nga një goditje. Të rënat e çangës. E rrëzoi me një të rënë. S`pritet lisi (druri) me një të rënë të sëpatës (me një sëpatë). fj. u. shih te SËPAT/Ë,~A.

      Shprehje

      • Me një të rënë të penës (të lapsit) shumë lehtë. Me një të rënë të shkopit shih te SHKOP,~I. E zhduku me një të rënë (me një vijë) pene diçka libr. shih te VIJ/Ë,~A.
    IImb.
    1. Që është rrëzuar përdhe. Mollë të rëna.
    2. Që varet teposhtë. Me veshë të rënë. Me bark të rënë.
    3. si em. kryes. sh. ~T (të) fig. Ata që janë vrarë në luftë a në betejë; dëshmorët. Emrat e të rënëve. Gjaku i të rënëve. Amaneti i të rënëve. Nderimi për të rënët.

      Shprehje

      • (Si) i rënë nga qielli shih te QIELL,~I.
    IIIndajf.
    1. Shtrirë; jo më këmbë. Rri rënë. Ha rënë. E gjeta rënë.
    IVpjes.
    1. e BIE I.