SE
Ilidh.
- Lidh një fjali kryefjalore, kallëzuesore, kundrinore ose përcaktore me fjalinë drejtuese; që: dihet se Toka rrotullohet rreth Diellit; e mori vesh se ku ishin.
- Lidh një fjali shkakore me fjalinë drejtuese, me kuptimin "sepse, meqë, ngaqë", ose një fjali shkakore që shpreh një veprim i cili do të ketë pasoja të padëshirueshme nëse nuk plotësohet veprimi i shprehur nga fjalia drejtuese, me kuptimin "përndryshe, në rast të kundërt"; sepse: i donte se ishin trima; mos dil pa pallto, se do të ftohesh.
- Lidh një fjali krahasore ose gjymtyrën e dytë të një krahasimi; sesa: më mirë të dish se të kesh (fj. u.); më mirë vonë se kurrë (fj. u.); ishte më i ëmbël se mjalti.
- E përsëritur, lidh dy gjymtyrë të një fjalie ose dy fjali që i kundërvihen njëra-tjetrës, kur shprehet mëdyshje, mospëlqim, pasiguri etj.; që: se unë, se ti, njëri do të përgjigjet; se ka, se s'ka, ai nuk e prish gjakun; u bë se u bë.
- Përdoret në disa togje lidhëzore me kuptim shkaku, kohe, krahasimi, kundërvënieje, lejimi: për arsye se...; nga frika se...; nga shkaku se...; për shkak se...; duke qenë se...; në është se...; në rast se...; në qoftë se...; po qe se...; po të jetë se...; para (përpara) se...; qysh se...; vetëm se... etj.
IIpj.
- Përdoret në fund të një fjalie pyetëse a habitore për të theksuar shprehësinë ose ironinë; pa: kush e besonte se?!; sa mirë se!; punonin e ç'të punuar se!
- Përdoret në fjali dëftore a thirrmore për t'u dhënë kuptim të papërcaktuar: se kush e mori!; se nga u zhduk!; se ç'i hipi në kokë!.
- Përdoret në togje me pjesëzat "po", "jo" dhe "mos", zakonisht të përsëritura, për të theksuar pohimin a mohimin: po se po; jo se jo; se mos... (kur shprehim njëfarë dyshimi, mospranimi, përbuzjeje a qesëndie).
IIIpërem. pyet.
- Përdoret me parafjalë kur pyesim për sende, për mjetin me të cilin bëhet diçka, për shkakun e diçkaje dhe për lëndën nga e cila përbëhet diçka; çfarë: me se e bëri?; prej se përbëhet?; nga se man?; mbi se qëndron?.