Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    NJERI

    m. sh.
    1. Qenia e gjallë më e lartë, që është e aftë të mendojë e të flasë, të bëjë vegla e t'i përdorë ato në procesin e punës shoqërore; pjesëtar i shoqërisë njerëzore. Njeriu i parë. Njerëzit e lashtë. Njeriu i shpellave. Njeri i zhvilluar (i qytetëruar). Organizmi i njeriut. Të drejtat e njeriut. Një grup njerëzish. Sa një njeri (sa një trup njeriu). Shndërrimi i majmunit në njeri. Shfaqja e njeriut në Tokë. Puna e krijoi njeriun. Njeriu rrjedh nga majmuni. Njeriu për njeriun është. fj.u. Njeriu, sa rron, mëson, fj.u. Mali me mal s'piqen, njeriu me njeriun piqen. fj.u.
    2. Pjesëtar i shoqërisë njerëzore, i parë si mishërues e bartës i disa tipareve dalluese të karakterit, i cilësive morale e i aftësive mendore dhe i lidhur me mjedisin a me rrethin ku jeton e punon. Njeri i mirë (i ndershëm, i drejtë). Njeri i butë (i urtë, i dashur, i thjeshtë, i qeshur). Njeri i pjekur (i vendosur). Njeri i ri (i mrekullueshëm). Njeri i madh (i njohur, i dëgjuar). Njeri i keq (i lig, i poshtër, gënjeshtar, i ulët, i dobët). Njeri i marrë. Njeri i ftohtë. Njeri i Luftës ai ose ajo që ka marrë pjesë në Luftën Nacionalçlirimtare. Njeri i Lëvizjes ai ose ajo që ka marrë pjesë në Lëvizjen Nacionalçlirimtare. Njeri i punës (i aksionit, i prodhimit, i bazës, i veprave). Njeri i artit (i kulturës, i shkencës, i pendës, i pushkës). Njeri i besës (i fjalës, i gojës). Njeri i rrugëve (i qejfit, i lekut). Njeri me mend. Njeri me shkollë. Njeri me vullnet të mirë. Ç`njeri është?
    3. Pjesëtar i shoqërisë njerëzore, i cili mishëron e përfaqëson vetitë më të mira të qenies së gjallë të zhvilluar në shkallën më të lartë (në kundërvënie me kafshën). Para së gjithash duhet të jesh njeri. Ai s`është njeri. Socializmi të bën njeri. Sillu si njeri! Atij i them njeri unë! Të trajton si njeri. Flet (përgjigjet) si njeri.
    4. kryes. sh. Farefisi, të afërmit më të ngushtë. Njerëzit e mi. Njerëzit e shtëpisë. Njerëzit e nuses (e dhëndrit). Te njerëzit e vet. Njeri pa njeri që ka mbetur i vetën pa të afërm.
    5. I besuar i dikujt, mbrojtës a përkrahës i dikujt; ai që është në shërbim të dikujt. Ishte njeriu i beut. Është njeriu yni (i tyre). Është njeri i armiqve.
    6. përd. përem. Dikush, njëri. Një njeri na tha...Kur të pyet njeriu, përgjigju!

      Shprehje

      • Njeri i minderit keq. shih te MINDER, ~I. Njeri i rrogozit shih te RROGOZ,~I. Njeri në shenjë shih te SHENJ/Ë,~A. Njeri me taban shih tek TABAN,~I. Njeri pa taban shih tek TABAN~I. Njeri me thopërç shih te THOPËRÇ,~I. Është shpirt njeriu shih te SHPIRT,~I. S'ka njeri të gjallë diku shih te GJALLË (i,e). Nuk mbeti këmbë njeriu shih te KËMB/Ë,~A. Njeri (burrë) njëzet e katër karatësh libr. shih te KARAT, ~I. S'ia ka thënë (s'ia ka treguar) njeriu të gjallë shih te GJALLË (i,e). Është pesë (dy) para njeri (burrë) shih te PARA,~JA.